Osmanlı İmparatorluğu'nda 1746-1752 yılları arasında Darüssaade Ağalığı, yani Harem ağalığı yapan Moralı Beşir Ağa, zaman içinde kazandığı siyasi nüfuzla devlet idaresinde söz sahibi oldu. Mora Muhassılı Ahmed Paşa'nın vefatının ardından İstanbul'a gelerek Topkapı Sarayı haremine alınan Beşir, Şehzade Mahmud'un musahibi oldu. Mahmud'un 1730 yılında padişah olmasıyla birlikte saraydaki yükselişi hızlanan Beşir Ağa, 1732'de padişah hazinedarı, 1746'da ise Harem ağalığı görevine getirildi. Bu süreçte devlet gelirlerinin idaresini eline alan Beşir Ağa, etrafında kurduğu hiziple birlikte sadrazamların tayin ve azillerinde bile belirleyici konuma ulaştı.
Zamanla güçlenen hizip üyeleri, devletin önemli gelirlerini tekel altına aldı, atamalar için rüşvet topladı ve İstanbul'daki para trafiğini kontrol etmeye başladı. İç piyasa ve uluslararası ticarette de etkili olan grubun faaliyetleri, halk ve devlet adamları arasında büyük rahatsızlık yarattı. Bardağı taşıran son olay ise 1752 yılında Üsküdar Kadısı Numan Efendi'nin Beşir Ağa'nın adamı tarafından darp edilmesi ve ardından Kadı ile kızının evlerinin yıkılması sonucu hayatını kaybetmesi oldu.
Yaşanan gelişmeler üzerine I. Mahmud, Şeyhülislam Seyyid Murtaza Efendi ile yaptığı görüşmenin ardından Beşir Ağa'nın azledilmesini ve Kızkulesi'ne hapsedilmesini emretti. Moralı Beşir Ağa, 11 Temmuz 1752'de Kızkulesi'nde cellat tarafından idam edildi ve kesik başı Topkapı Sarayı'nda teşhir edildikten sonra Üsküdar'daki Nasuhî Tekkesi'ne defnedildi. Beşir Ağa'nın öldürülmesinin ardından başlatılan soruşturmada hizbin diğer üyeleri de tespit edildi. Bu süreçte altı kişi idam edilirken 43 kişi hapse atıldı ve hizip üyelerinin servetlerine devlet tarafından el konuldu. Ele geçirilen gelirlerin yıllık devlet bütçesinin yarısı büyüklüğünde olduğu belirlendi.

