Taşdelen’in Palamutdere’sinden Beyoğlu’nun Sokağına: İstanbul’da Kentin Ruhu ve Emanet Bilinci

İstanbul’u yönetmek, harita üzerindeki çizgileri cetvelle birleştirmekten ibaret değildir.

Bu kentin her bir sokağı, her bir mahallesi yaşayan, hafızası olan ve her nefeste tarihini bugüne taşıyan birer organizmadır.

Kasım ayının serin rüzgârı Boğaz’dan süzülüp mahalle aralarına inerken, yerel yönetimlerin masasındaki dosyalar da kentin geleceğini şekillendiriyor.

Çekmeköy’ün Taşdelen mevkiindeki Palamutdere güzergâhı ve çevresine dair askıya çıkan 1/5000 ile 1/1000 ölçekli revizyon imar planları ile Beyoğlu Belediyesi’nin Kadın Danışma ve Yaşam Merkezi’nin

kasım ayı etkinlik takvimi, aslında bize aynı madalyonun iki farklı yüzünü gösteriyor: Mekânsal adalet ve toplumsal refah.

Bir yanda betonun, asfaltın, parselasyonun ve imar rantının soğuk ama kaçınılmaz teknik gerçeği duruyor.

Çekmeköy’ün Palamutdere hattında atılan her imar adımı, sadece yeşil alan dengesini veya yapılaşma yoğunluğunu belirlemiyor; o toprağın üstünde yaşayan insanların komşuluk hukukunu, mahalle aidiyetini

ve gelecekte soluyacağı havayı mühürlüyor. Kent yoksulluğu ya da kentsel dönüşüm tartışmaları sadece ekonomik göstergelerle açıklanamaz.

İmar planları tabandan yukarıya, mahallenin sesine kulak verilerek yapılmadığı sürece, ortaya çıkan yapılar insanı barındıran birer yuva değil, sadece insanı yutan yığınlara dönüşür.

Belediyecilik, binalar dikmekten ziyade o binaların arasında yaşayan komşuların birbirinin yüzüne bakabildiği insani mesafeleri koruma sanatıdır.

Madalyonun diğer yüzünde ise insanla, hayatın tam kalbiyle temas eden sosyal projeler var.