İstanbul’da Bir “Reis Bey” Rüzgârı

Çekmeköy’de Bir Hitap Dikkatimi Çekti: “Reis Bey”

Gazetecilik bazen konuşulanlardan çok konuşulmayanı duymaktır. Geçtiğimiz gün MHP Çekmeköy İlçe Kongresi’nde de dikkatimi çeken ne salonun büyüklüğüydü ne de protokol sıraları… Hafızama kazınan, kalabalığın arasından yükselen tek bir hitaptı: “Reis Bey geliyor…”

Bu söz, öylesine söylenmiş bir hitap değildi. Yıllarını davaya vermiş büyüklerin dilinde de vardı, omzunda bozkurt rozeti taşıyan gençlerin dilinde de… Çocukların heyecanında, kadınların tebessümünde aynı karşılığı buluyordu. O an anladım ki bazı unvanlar atamayla verilmez; insanlar onları gönüllerinde inşa eder.

Volkan Yılmaz salona girdiğinde alkışlar yükseldi. Ancak alkıştan daha anlamlı olan, insanların gözlerindeki güven duygusuydu. El sıkmak için uzanan eller, birlikte fotoğraf çektirmek isteyen gençler, onu yıllardır tanıyormuş gibi karşılayan dava büyükleri… Bunların hiçbiri planlanabilecek görüntüler değildi; samimiyetin kendiliğinden ortaya çıkan yansımalarıydı.

Çekmeköy Kongresi bana yalnızca bir teşkilat buluşmasını değil, yeniden filizlenen bir heyecanı gösterdi. Uzun zamandır durağan olduğu söylenen teşkilatlarda, birlik ve kardeşlik duygusunun yeniden güç kazandığı hissediliyordu. Bunun merkezinde ise İstanbul İl Başkanı Volkan Yılmaz vardı.

Siyasette gerçek liderlik, en yüksek kürsüde konuşmak değil; en kalabalık salonda bile insanların kalbine dokunabilmektir. Çekmeköy’de gördüğüm tablo buydu. Belki de bu yüzden salondan ayrılırken kulaklarımda hâlâ aynı ses yankılanıyordu:

“Reis Bey…”

Bazı hitaplar resmî değildir; zamanın, emeğin ve insanların gönlünün verdiği bir payedir. Çekmeköy’de o gün hissedilen de tam olarak buydu.